Czym jest fundusz zdefiniowanej daty?

Jedną z form prawnych, w jakich mogą być prowadzone Pracownicze Plany Kapitałowe są specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte tworzone w formule “funduszy/subfunduszy zdefiniowanej daty”.

Każdy podmiot znajdujący się w ewidencji PPK musi oferować określoną liczbę takich funduszy.

Czym charakteryzują się fundusze zdefiniowanej daty i jaką ich liczbę musi oferować każda instytucja?

Czym jest fundusz zdefiniowanej daty?

Fundusze/subfundusze zdefiniowanej daty („target-date funds”) tworzą i prowadzą towarzystwa funduszy inwestycyjnych. Fundusze te charakteryzują się dopasowaniem do wieku oszczędzających, co ma bezpośrednie przełożenie na politykę inwestycyjną stosowaną w trakcie życia danego funduszu. Jej celem jest z jednej strony zapewnienie efektywności dokonywanych inwestycji, a z drugiej – zabezpieczenie wartości gromadzonych oszczędności, co wymaga dokonywania zmian proporcji między częścią udziałową a częścią dłużną portfela inwestycyjnego danego funduszu.

Zmiany te są bezpośrednio związane z wiekiem osoby zatrudnionej. Im jest on bardziej zaawansowany, tym bezpieczniejszy staje się sposób lokowania zgromadzonych środków. Celem tych zabiegów jest minimalizacja ryzyka utraty wartości kapitału, która postępuje wraz ze zbliżaniem się funduszu do jego zdefiniowanej daty.

Warto nadmienić, że uczestnicy, którzy nie chcą korzystać z domyślnego modelu alokacji wpłat do PPK, mogą wybrać inny, wskazany przez siebie sposób inwestowania. Musi on być jednak oparty o fundusz zdefiniowanej daty.

Każda instytucja finansowa prowadząca PPK jest zobowiązana do posiadania w ofercie co najmniej 5 funduszy/subfunduszy inwestycyjnych, które powinny być zróżnicowane ze względu na dobór instrumentów finansowych odpowiadających kategoriom wiekowym uczestników PPK.

Podsumowanie

Fundusze zdefiniowanej daty należy uznać za odpowiednią formę prowadzenia PPK, gdyż sprzyjają one urzeczywistnieniu celu tego planu, którym jest zapewnienie równoległego do emerytury zaopatrzenia na starość. Powiązanie polityki inwestycyjnej z wiekiem osoby zatrudnionej oraz nakierowanie jej na stopniowe zwiększanie bezpieczeństwa alokacji zgromadzonych środków, pozwalają na redukcję ryzyka utraty ich wartości w okresie bezpośrednio poprzedzającym zakończenie aktywności zawodowej. Dzięki temu osoba zatrudniona wraz ze zbliżaniem się do zakończenia uczestnictwa w programie, nie musi obawiać się strat, które mogłoby powstać w wyniku niewłaściwych decyzji inwestycyjnych podejmowanych przez zarządzających danym funduszem.

Krzysztof Szachogłuchowicz

Autor: Krzysztof Szachogłuchowicz

Radca prawny, Partner w kancelarii Snażyk Korol Mordaka sp.k. Krzysztof jest ekspertem z zakresu prawa rynku kapitałowego ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień związanych z działalnością towarzystw funduszy inwestycyjnych, funduszy inwestycyjnych, alternatywnych spółek inwestycyjnych oraz prawa papierów wartościowych.